اگر بخواهیم تعریف دقیقی از انیمیشن های سه بعدی داشته باشیم باید بگوییم که در این گونه انیمیشن ها، دقیقاً مانند دنیای سه بعدی ساخته می شوند. یعنی اینکه مثل انیمیشن های دوبعدی فقط طول و عرض شان قابل دیدن نیست، عمق هم به این گونه انیمیشن ها اضافه می شود. با این تفاسیر افزودن همین پارامتر، شباهت این گونه انیمشین ها را به واقعیت نزدیک و نزدیک تر می کند.
می توان گفت که اگر عمق به ویژگی های یک انیمیشن اضافه شود، تغییرات آنچنانی در چرخش، نمای صحنه ها، موقعیت اشیاء، انحناها و پیچ و تاب ها بوجود می آید. همه این موارد برای انیمیشن های سه بعدی، بر زاویه ی دید و میزان روشنایی نیز اثرگذار خواهد بود.
برای اینکه یک انیمیشن سه بعدی تولید شود، باید سه مرحله اصلی را طی کند.
انیمیشن سه بعدی به چه انیمیشن هایی گفته می شود و تفاوت آن با انیمیشن های دوبعدی چیست؟ اینجا درباره انیمیشن های سه بعدی خواهید آموخت و با یک گریز به این صفحه، می توانید با انیمیشن های دوبعدی نیز آشنا شوید تا تفاوت این دو را بهتر درک کنید.
ردپای انیمیشن های سه بعدی را می توان در فیلم هایی با صحنه های حاوی انفجار و تصادف و … دید که به کمک انیمیشن سه بعدی افزون بر اینکه از صرف هزینه های هنگفت و صدمات احتمالی جلوگیری می شود، صحنه ها به گونه ای طراحی و خلق می شوند که شاید در واقعیت نتوان آن ها را به خوبی انیمیشن ها آفرید.
درواقع انیمیشن سه بعدی، خود را شبیه به دنیای سه بعدی ما می سازد، این یعنی اینکه برخلاف انیمیشن های دوبعدی که فقط طول و عرض اشیاء قابل مشاهده است، در انیمیشن های سه بعدی به اشیاء عمق نیز اضافه می شود که اضافه شدن این پارامتر، انیمیشن را شبیه به دنیای واقعی جلوه می دهد.
افزودن عمق به انیمیشن، ویژگی هایی مثل موقعیت، چرخش، پیچ و تاب ها و انحناء، مقیاس و نمای اشیاء را تغییر می دهد. به جز اینکه ویژگی های یادشده در اشیاء تغییر می کنند، در انیمیشن سه بعدی برای صحنه ها، زاویه دید و میزان نور و روشنایی نیز اهمیت می یابد.
روش تولید انیمیشن سه بعدی، به ترتیب به سه بخش اصلی مدل سازی، چیدمان و متحرک سازی، و رندر کردن تقسیم می شود.
مدل سازی بخشی است که نحوه تولید اشیاء سه بعدی در یک صحنه خاص را توصیف می کند.
در چیدمان و متحرک سازی، فرآیندی دنبال می شود که جهت قرار دادن و متحرک سازی اشیا در یک صحنه خاص، مشخص می شود.
و درنهایت رندر کردن، نتیجه یا خروجی کاملی از گرافیک کامپیوتری را توصیف می کند که در آن ویژگی هایی مثل میزان و زاویه تابش نور به شی نیز تعیین می شود.
در ساخت انیمیشن سه بعدی، ضمن طراحی سه بعدی المان ها و اشیاء موجود در صحنه و افزودن سایه ها و تنظیم میزان و زاویه تابش نور، از صحنه تصویربرداری می شود که درواقع با کمک تصویربرداری، داستان انیمیشن روایت می شود.
ساخت انیمیشن های سه بعدی نیازمند نرم افزارهای بسیار قدرتمندی است که بتواند تمامی ابزارهای طراحی و تولید انیمیشن سه بعدی را پوشش دهد. ازجمله نرم افزارهایی که برای تولید انیمیشن های سه بعدی استفاده می شوند می توان به ۳D Studio Max، Maya، Blender ، Lumion، Sketchup اشاره کرد.
امروزه انیمیشن ها به طورکلی به انیمیشن های دوبعدی و سه بعدی دسته بندی می شوند و وقتی سخن از انیمیشن دوبعدی به میان می آید، ویژگی های آن با یک انیمیشن سه بعدی مقایسه می شود.
واقعیت این است که نمی توان واژه بهتر را به یکی از آن ها نسبت داد، زیرا هرکدام ویژگی هایی دارند که هریک را از دیگری متمایز می کنند.
انیمیشن دو بعدی سرآغاز انیمیشن سازی است و باوجود ظهور انیمیشن سه بعدی، همچنان قابلیت استفاده در تبلیغات، فیلم ها، نمایش های تلویزیونی، بازی های کامپیوتری و وب سایت ها را دارد و از جذابیت آن کم نشده است.
در برنامه ها و بازی های آنلاین، زمانی که از انیمیشن های ۲D در کنار اسکریپت استفاده می شود، انیمیشن ها با هزینه و زمان کمتری ساخته می شوند که می تواند سود بیشتری را از فروش برنامه ها به دست آورد.
همچنین فرمت ۲D امکان بارگذاری سریع تر در دستگاه های تلفن همراه را فراهم می کند.
برچسب:
نویسنده: یک وبلاگ نویس